موسسه تحقیقات خاک و آب پژوهش های خاک 2228-7124 31 4 2018 02 20 Breakthrough Curves of SDS Stabilized Magnetite Nanoparticles in Two Coarse Textured Soils منحنی رخنه نانوذرات مگنتیت پایدار شده با سدیم دودسیل سولفات در دو خاک درشت بافت 573 586 115897 10.22092/ijsr.2018.115897 FA احمد فرخیان فیروزی دانشیار دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران محمدجواد امیری استادیار دانشگاه فسا، ایران حسین حمیدی‌فر استادیار دانشگاه شیراز مهدی بهرامی استادیار دانشگاه فسا Journal Article 2016 01 10 Due to the increasing usage of nanoparticles and its entry into the environment, it is necessary to study the transport of nanoparticles in soil. The purpose of this research was quantitative study of transport of SDS modified magnetite nanoparticles in two soil types (sand and loamy sand) columns under saturation conditions. For this, transport, experiments were done in glass columns for measurement of breakthrough curves of nanoparticles and chloride in saturated conditions, and effect of nanoparticles concentration (0.1 and 0.5 g L^-1) and pore velocity (2 and 10 cm pressure head) was investigated on nanoparticles transport. The results showed that 100% of nanoparticles remained in 0.5 cm layer of loamy sand soil indicating nanoparticles attachment to soil clays and modified magnetite nanoparticles straining. However, nanoparticles breakthrough curve in sandy soil compared with loamy sand soil indicated that increasing soil particle diameter caused greater mobility of nanoparticles in soil, because of reduction of porous medium particles specific surface area and increase in pores diameter. By changing the pressure head on the sandy soil column, the maximum relative concentration of nanoparticles in the outflow remained unchanged. Transport of modified magnetite nanoparticles increased with decreasing concentration of nanoparticles in inflow suspension to the sandy soil column. Because of concentration increase, nanoparticles aggregation increased and, consequently, larger particles were formed and transport was reduced due to the attachment, detachment, and possibly straining. <strong>با توجه به کاربرد روز­افزون نانوذرات و ورود آن­ها به زیست بوم، ضروری است انتقال نانوذرات در خاک مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد. هدف این پژوهش مطالعه کمّی انتقال نانوذرات مگنتیت پایدار­شده با سدیم دودسیل سولفات در ستون­های دو نوع خاک (شن لومی آلوده به کادمیم و شن) در شرایط رطوبتی اشباع بود. بدین منظور، با انجام آزمایش­های انتقال در ستون­های شیشه­ای، منحنی رخنه نانوذرات و کلراید در شرایط اشباع اندازه­گیری شد و تأثیر غلظت نانوذرات (1/0 و 5/0 گرم در لیتر) و اثر عامل فیزیکی شدّت جریان منفذی (تحت بار آبی 2 و 10 سانتی­متر محلول زمینه) بر انتقال نانوذرات در خاک شنی بررسی شد. نتایج نشان داد که در شرایط استفاده از نانوذرات با غلظت 1/0 گرم در لیتر، 100% نانوذرات در لایه 5/0 سانتی­متر از سطح خاک شن لومی باقی ماند که نشان دهنده جذب نانوذرات به رس­های خاک و پالایش فیزیکی نانوذرات مگنتیت پایدار شده می­باشد. اما منحنی رخنه نانوذرات در خاک شنی نشان داد که با افزایش قطر ذرات خاک نسبت به خاک شن لومی تحرّک نانوذرات در خاک بیشتر شد. با تغییر شدت جریان منفذی در ستون خاک شنی، حداکثر غلظت نسبی نانوذرات در جریان خروجی تغییری نکرد. با کاهش غلظت نانوذرات در سوسپانسیون ورودی به ستون خاک شنی انتقال نانوذرات مگنتیت پایدار­شده افزایش یافت. بنابراین، می­توان نتیجه­گیری کرد که قابلیت انتقال نانوذرات مگنتیت پایدار شده با سدیم دودسیل سولفات در خاک­های مورد مطالعه بسیار کم بود.</strong> https://srjournal.areeo.ac.ir/article_115897_1676b5600eed2e76456ab4199191ffa2.pdf