موسسه تحقیقات خاک و آب پژوهش های خاک 2228-7124 27 2 2013 09 06 Effect of Zinc and Potassium on Quantitative and Qualitative Characteristics of Yield and Cold Resistance Improvement in Wheat تأثیر روی و پتاسیم بر ویژگی‌های کمی و کیفی عملکرد و مقاومت به سرما در گندم 131 139 126230 10.22092/ijsr.2013.126230 FA اکبر همتی دانشجوی دکتری علوم خاک دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان زهره امینی مدرس گروه کشاورزی دانشگاه پیام نور اقلید Journal Article 2012 03 03 Yield and growth of plants may be reduced due to low metabolic rate in cold climate. Many studies have indicated that cold resistance will increase with the use of nutrient elements in wheat. In order to study the effects of zinc and potassium fertilizers on the cold resistance of wheat, an experiment was carried out in Eghlid Agricultural Research Station in 2008-2009. A factorial experiment based on randomized complete block design was used with three replications. The treatments were: potassium    (0 ,100,200, and 300 kg K₂O/ha) and zinc (0,10, and 15 kg Zn/ha). In the first year, the results showed that there were significant differences (at 5 % level) between yield, relative water content (RWC), bread volume, and gluten content. The highest yield (6935 kg/ha) was obtained in 15 kg Zn /ha treatment. The highest RWC (73.4 %) was obtained in 300 kg K₂O /ha treatment. Maximum dry gluten (11.3%) was achieved with the use of 300 kg K₂O /ha and 15 kg Zn /ha treatment. In the second year, there were significant differences (at 5 % level) in 1000 seed weight and RWC. The highest yield (7435 kg/ha) was obtained in 200 K₂O /ha treatment. The protein content and Zeleny index were improved by application of K and Zn fertilizers. The combined analysis of variance showed that the maximum yield and RWC were obtained with use of 300 kg K₂O/ha and 10 kg Zn/ha. <strong>در مناطق سرد انرژی متابولیکی کمتری در دسترس گیاهان زراعی قرار دارد، این امر سبب توقف رشد و کاهش عملکرد محصول می­شود. در عین حال مطالعات نشان داده استفاده مناسب از عناصر غذایی همچون روی و پتاسیم می تواند مقاومت گیاه را در برابر سرما افزایش دهد. برای بررسی این موضوع، اقدام به اجرای آزمایش فاکتوریل با طرح پایه بلوک­های کامل تصادفی طی سال های 1389-1390 در ایستگاه تحقیقات محصولات سردسیری اقلید گردید. در این آزمایش مقادیر صفر،100،200 و300 کیلوگرم  K₂Oدر هکتار از منبع سولفات پتاسیم و مقادیر صفر، 10 و 15 کیلوگرم  Znدر هکتار از منبع سولفات روی استفاده شد. نتایج نشان داد در سال اول از نظر عملکرد دانه، مقدار نسبی آب برگ و مقدار گلوتن، بین تیمار­های آزمایش اختلاف معنی­دار در سطح پنج درصد وجود داشت. حداکثر عملکرد به مقدار 6935 کیلوگرم دانه در هکتار با مصرف 15 کیلوگرم  Znدر هکتار بدست آمد. بیشترین مقدار نسبی آب برگ (73 درصد) نیز با مصرف 300 کیلوگرم  K₂Oدر هکتار حاصل شد. بیشترین مقدار گلوتن خشک (3/11 درصد) با مصرف 300 کیلوگرم  K₂Oو15 کیلوگرم Zn در هکتار به دست آمد. در سال دوم در وزن هزاردانه و مقدار نسبی آب برگ در سطح پنج درصد بین تیمار­ها اختلاف معنی­دار بود ولی در عملکرد دانه اختلاف معنی­داری بین تیمارها مشاهده نشد. بیشترین مقدار عملکرد (7537 کیلوگرم در هکتار) با مصرف 200 کیلوگرم K₂O در هکتار به دست آمد. همچنین مصرف این کود­ها باعث بهبود خصوصیات کیفی مانند در صد پروتئین، شاخص­های زلنی و سفتی درگندم شد. تجزیه واریانس مرکب دو سال آزمایش نشان داد مصرف 200 کیلوگرمK₂O  در هکتار منجر­به تولید حداکثر عملکرد (6352 کیلوگرم دانه در هکتار) شد. بیشترین مقدار آب برگ (6/69 درصد) و به تبع آن افزایش مقاومت به سرما نیز با مصرف 300 کیلوگرم K₂O در هکتار و 10 کیلوگرم Zn در هکتار بدست آمد.</strong> https://srjournal.areeo.ac.ir/article_126230_bfa4e5c3560931d4c44c1add3cfe4f6a.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب پژوهش های خاک 2228-7124 27 2 2013 09 06 Effect of Nitrogen and Biological Bacteria on Yield, Nutrient Concentration, and Total Nutrient Uptake of Wheat Shoot اثر نیتروژن و باکتری‌های زیستی بر عملکرد، غلظت و جذب کل عناصر غذایی شاخساره گندم 141 148 126239 10.22092/ijsr.2013.126239 FA محمد‌باقر حیدریان پور دانشجوی کارشناسی ارشد بخش علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز زهرا رمضانی مژدهه دانشجوی کارشناسی ارشد بخش علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان عبدالمجید ثامنی دانشیار بخش علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز Journal Article 2011 11 30 To investigate the effects of nitrogen and Nitroxin bio-fertilizer application on yield, nutrient concentration, and total nutrient uptake in wheat shoots, a greenhouse experiment was carried out in a factorial completely randomized design with three replications. Treatments included two levels of Nitroxin (0 and 10 ml/kg of soil) and five nitrogen levels (0, 50, 100, 150, and 200 mg/kg of soil). Results showed that Nitroxin application significantly increased yield as well as the concentration and total nitrogen uptake, uptake of phosphorus, iron, and manganese in wheat shoots. Application of nitrogen increased yield, total uptake of nitrogen, potassium, iron, zinc, manganese, and copper as well as the concentration of nitrogen, potassium, zinc and manganese of wheat shoots, however, total uptake and concentration of phosphorus was reduced significantly. According to these results, combined use of nitrogen and Nitroxin is suitable for achieving the maximum yield of wheat shoots. <strong>به منظور بررسی اثر کاربرد نیتروکسین و نیتروژن بر عملکرد، غلظت و جذب کل عناصر غذایی شاخساره گندم، آزمایشی گلخانه</strong>­<strong>ای به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی و با سه تکرار انجام شد. تیمارها شامل دو سطح نیتروکسین (صفر و 10 میلی­لیتر در کیلوگرم خاک) و پنج سطح نیتروژن (صفر، 50 ، 100 ، 150 و 200 میلی گرم در کیلوگرم خاک) بود. کاربرد نیتروکسین عملکرد، غلظت و جذب کل نیتروژن، و جذب کل فسفر،</strong> <strong>آهن و منگنز شاخساره گندم را به طور معنی</strong>­<strong>داری افزایش داد</strong>.<strong> کاربرد نیتروژن عملکرد، جذب کل نیتروژن، پتاسیم، آهن، روی، منگنز، مس و غلظت نیتروژن، پتاسیم، روی و منگنز شاخساره گندم را افزایش ولی غلظت و جذب کل فسفر را به طور معنی</strong>­<strong>داری کاهش داد. با توجه به نتایج به دست آمده از این آزمایش، مصرف توأم نیتروژن و نیتروکسین برای حصول بیشترین عملکرد اندام هوایی گندم توصیه می­شود.</strong> https://srjournal.areeo.ac.ir/article_126239_863f33c26f935bfd6fbbb1e11a4ca1e7.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب پژوهش های خاک 2228-7124 27 2 2013 09 06 Effect of Zn Deficiency on Growth, Percentage of Root Colonization, and Absorption of Zinc, Phosphorus, and Iron in Mycorrhizal Inoculated Maize تأثیر کمبود روی بر رشد، درصد کلنیزاسیون میکوریزی ریشه و جذب روی، فسفر و آهن در گیاه ذرت 149 158 126240 10.22092/ijsr.2013.126240 FA مهناز افشارنیا فارغ التحصیل کارشناس ارشد خاکشناسی دانشگاه تبریز ناصر علی اصغرزاد عضو هیأت علمی گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز رقیه حاجی‌بلند عضو هیأت علمی گروه علوم گیاهی، دانشکده علوم، دانشگاه تبریز شاهین اوستان عضو هیأت علمی گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز علی رضا توسلی عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی Journal Article 2012 05 06 Zinc deficiency is one of the most common micronutrients deficiencies in plants and reduces production. The purpose of this research was to use arbuscular mycorrhizal fungi and study its effect on Zn deficiency in corn and the plant ability to absorb zinc, phosphorus, and iron, and growth of corn plants. This experiment was performed in two parts. The first part was a factorial experiment conducted in completely-randomized design (CRD) with two factors zinc-deficient (-Zn) and zinc-sufficient (+Zn) (0 and 16 μM) and two fungi levels: +M and -M (mycorrhizal and non-mycorrhizal) cultured in perlite in plastic pots. Each treatment had four replicates. The second part of the experiment was conducted as completely-randomized design (CRD) with two levels of fungi (+M and -M) and four replicates cultured in perlite. The first results showed that in treatments with zinc deficiency, mycorrhizal plants had significantly less growth than non-mycorrhizal plants. Zinc deficiency caused a significant increase in the concentration and amount of phosphorus in shoot and root of mycorrhizal and non-mycorrhizal plants. Mycorrhizal plants with zinc deficiency had the highest concentration and amount of iron and non-mycorrhizal plants with sufficient zinc had the lowest concentration and amount of iron. Zinc deficiency increased the percentage of root colonization of mycorrhizal plants to 58%. In the second part of this study, it was observed that mycorrhizal inoculated plants were able to absorb zinc from the insoluble sources of zinc (such as ZnO). <strong>کمبود روی یکی از شایعترین کمبودهای عناصر ریز­مغذی در گیاهان است و باعث کاهش در تولید محصول می­شود. هدف از این پژوهش، بکارگیری قارچ­های میکوریز آربوسکولار جهت رفع کمبود Zn و تأثیر آن بر قابلیت جذب روی، فسفر، آهن و رشد گیاه ذرت بود. این آزمایش در دو قسمت انجام گرفت که قسمت اول به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با دو فاکتور شامل قارچ در دو سطح ( –Mو +M به ترتیب بدون قارچ و تلقیح شده با<br /><em>G. intraradices</em>) و دو سطح کمبود و کفایت روی (به ترتیب 0 و16 میکرو مولار) در بستر پرلیت اجرا شد. هر تیمار شامل چهار تکرار در گلدان­های پلاستیکی بود. قسمت دوم بصورت طرح پایه کاملاً تصادفی با دو سطح قارچی (-M و +M به ترتیب بدون قارچ <em>و </em><em>G. intraradices</em>) در چهار تکرار و در بستر پرلیت اجرا شد. در قسمت اول نتایج نشان داد که در تیمارهای با کمبود روی، گیاهان میکوریزی به طور معنی­داری کمتر از گیاهان غیر­میکوریزی دچار کاهش رشد شدند. کمبود روی باعث افزایش معنی­داری در غلظت و مقدار فسفر بخش هوائی و ریشه گیاهان میکوریزی و غیرمیکوریزی شد. گیاهان میکوریزی و با کمبود روی دارای بیشترین غلظت و مقدار آهن و گیاهان غیرمیکوریزی و با روی کافی، دارای کمترین غلظت و مقدار آهن بودند. کمبود روی باعث افزایش درصد کلنیزاسیون ریشه به میزان 58% در گیاهان میکوریزی شد و در قسمت دوم این پژوهش مشاهده شد که گیاهان میکوریزی قادر به جذب روی از منابع نامحلول آن (ZnO) هستند.</strong> https://srjournal.areeo.ac.ir/article_126240_a8bb75ac2ac6bccc8535ce37d0aa947f.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب پژوهش های خاک 2228-7124 27 2 2013 09 06 Effect of Two Kinds of Biofertilizers on Irrigated Wheat Yield in the North of Khuzestan تأثیر دو نوع کودهای زیستی بر عملکرد گندم آبی در شمال خوزستان 159 168 126241 10.22092/ijsr.2013.126241 FA کامران میرزاشاهی مربی پژوهش مرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد – دزفول هادی اسدی رحمانی دانشیار موسسه تحقیقات خاک و آب کاظم خاوازی دانشیار موسسه تحقیقات خاک و آب میترا افشاری مربی پژوهش موسسه تحقیقات خاک و آب Journal Article 2012 03 15 In order to study the effect of Nitroxin and Nitragin biofertilizers on increasing yield of irrigated wheat (<em>Triticum</em> <em>aestivum </em>L.) Cv Chamran, two separate experiments were conducted in the same field in Safiabad Agricultural Research Center of Dezful, during 2009- 2010. The experimental design was randomized complete block with three treatments and four replications. Treatments in the first experiment were: T₁- immersing of grain in Nitroxin biofertilizer, T₂- immersing of grain in sterile Nitroxin biofertilizer, and T₃- without Nitroxin biofertilizer (as control). In the second experiment, tratments included T₁- immersing of grain in Nitragin biofertilizer, T₂- immersing of grain in sterile Nitragin biofertilizer, and T₃- without Nitragin biofertilizer (as control). The results showed that application of Nitroxin and Nitrogin biofertilizers had significant effects on grain and straw yield. The highest yields of grain (5615 and 5667 kg ha^-1) and straw (6556and 6565 kg ha^-1) were obtained with immersing of grain in Nitroxin and Nitragin biofertilizers (T₁). The effect of treatments on the number of grains per spike, the number of spikes per plant, the number of spikes per square meter, and the amount of nitrogen, phosphorus, and potassium uptake by grain were significant. The immersing of grain in Nitroxin and Nitragin biofertilizers (T₁) increased these indexes as compared with T₂and T_3. <strong>این پژوهش به منظور بررسی تأثیر کودهای زیستی نیتروکسین و نیتراژین بر افزایش عملکرد گندم آبی (<em>Triticum aestivum</em> L.) رقم چمران، در دو آزمایش جداگانه در یک قطعه زمین، در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی طی سال زراعی 89-1388 در مرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد- دزفول اجرا گردید. تیمارهای آزمایش اول عبارت بودند از1- آغشته نمودن دانه با کود زیستی نیتروکسین (T₁) 2- آغشته نمودن دانه با کود زیستی استریل شده نیتروکسین (T₂) و3- شاهد (T₃، بدون استفاده از کود زیستی نیتروکسین) و در آزمایش دوم شامل 1- آغشته نمودن دانه با کود زیستی نیتراژین (T₁) 2- آغشته نمودن دانه با کود زیستی استریل شده نیتراژین (T₂) و3- شاهد(T₃، بدون استفاده از کود زیستی نیتراژین). نتایج نشان داد که اثر تیمارها بر عملکرد دانه و عملکرد کاه معنی­دار گردید. بالاترین عملکردهای دانه (5615 و 5667 کیلوگرم در هکتار) و کاه (6556 ،6565 کیلوگرم در هکتار) ناشی از آغشته نمودن دانه با کودهای زیستی نیتروکسین و نیتراژین (T₁) بود. اثر تیمارها بر تعداد دانه در خوشه، تعداد خوشه در بوته، تعداد خوشه در متر مربع و میزان جذب نیتروژن، فسفر و پتاسیم توسط دانه معنی­دار گردید و مصرف کودهای نیتروکسین و نیتراژین نسبت به نوع استریل شده آن و شاهد، شاخص های مزبور را بیشتر افزایش داد.</strong> https://srjournal.areeo.ac.ir/article_126241_7a7f295f32a37a8abab0fe94aba7f534.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب پژوهش های خاک 2228-7124 27 2 2013 09 06 Changes in Soil Chemical Properties and Tomato Mineral Composition and Yield in Response to Municipal Solid Waste Compost تغییرات شیمیایی خاک، ترکیب عناصر غذایی و عملکرد گوجه‌فرنگی در پاسخ به مصرف کمپوست پسماند شهری 169 178 126242 10.22092/ijsr.2013.126242 FA پیمان کشاورز عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی Journal Article 2012 02 06 Environmental and economic problems of urban wastes and increasing loss of soil organic matter have necessitated production and application of fertilizers from municipal waste. Therefore, to investigate the effects of three types of urban municipal solid waste (MSW), a field experiment was conducted on tomato with  the following treatments: sulfurous granular compost with or without thiobacillus bacteria and powdery compost, all at five levels: 0, 15, 30, 45, 60 t/ha. The experimental was factorial with completely randomized block design in three replications and was conducted in Khorasan Razavi province, Iran, in 2008-2010. The results showed that application of  MSW compost decreased  soil pH, but increased soil electrical conductivity (EC_e), sulfate concentrations in soil solution, and soil organic carbon.With continuation of the experiment, after initial decreas, pH of soils gradually increased. In contrast, soil salinity, sulfate concentrations in soil solution, and soil organic carbon were reduced after the initial increase. The use of sulfurous granular compost (with and without thiobacillus) increased EC_e, soil organic carbon, and sulphate concentrations in soil solution and decreased soil pH more than the powdery compost. The highest tomato yield was obtained from the treatment with 45 t/ha MSW. Sulfurous granular MSW was superior to the others, such that the use of this compost increased tomato yield by 40% compared to the control. Also, K and Zn concentrations in tomato leaves increased with increase in the rate of MSW, but Mn concentrations was reduced significantly (P <0.05).  <strong>بروز مشکلات فراوان زیست محیطی و اقتصادی در دفع زباله های شهری همچنین کاهش روزافزون مواد آلی خاک­های کشور، ضرورت تولید و مصرف بیشتر فراورده های کودی حاصل از پسماند­های شهری را در کشاورزی فراهم آورده است. بدین منظور طی آزمایش مزرعه­ای اثر مصرف کمپوست پسماند شهری مشهد در سه سطح پودری، گرانوله گوگردی و گرانوله گوگردی همراه با مایه تلقیح تیوباسیلوس (به میزان دو درصد وزنی گوگرد) و مقدارمصرف در پنج سطح صفر (شاهد)، 15، 30، 45 و60 تن در هکتار بر گوجه­فرنگی بررسی شد. آزمایش به صورت فاکتوریل (5´3) در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار از 1387 به مدت سه سال انجام شد. نتایج نشان داد با افزایش مصرف کمپوست پسماند شهری pH خاک کاهش ولی قابلیت هدایت الکتریکی (EC_e)، غلظت سولفات محلول و کربن آلی خاک افزایش پیدا کرد. پس از شش ماه و با زیاد شدن مدت زمان آزمایش، pH خاک به تدریج افزایش و شوری، غلظت سولفات محلول و کربن آلی خاک کاهش یافت. افزایش قابلیت هدایت الکتریکی و غلظت سولفات محلول خاک، همچنین کاهش pH خاک در اثر مصرف کمپوست­های گوگردی (گرانوله با و بدون تیوباسیلوس) بیش از کمپوست پودری بود. با افزایش مصرف کمپوست پسماند شهری غلظت پتاسیم و روی در برگ گوجه­فرنگی افزایش یافت اما از غلظت منگنز به طور­معنی‌داری (P<0.05) کاسته شد. بالاترین عملکرد گوجه فرنگی از مصرف 45 تن در هکتار (هر سه سال) کمپوست پسماند شهری بدست آمد. مقایسه بین کمپوست­ها نیز برتری نوع گرانوله گوگردی را نشان داد به طوری که مصرف این کمپوست عملکرد را نسبت به تیمار شاهد (عدم مصرف کمپوست) 40 درصد افزایش داد. بر این اساس استفاده از کمپوست پسماند شهری گوگردی نقش مؤثری در عملکرد گوجه­فرنگی داشته و استفاده از مایه تلقیح تیوباسیلوس با آن ضرورتی ندارد.</strong> https://srjournal.areeo.ac.ir/article_126242_b3e7a097c4455e4a980645a221385f5d.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب پژوهش های خاک 2228-7124 27 2 2013 09 06 Redistribution of Exchangeable Cations in a Saline-Sodic Soil Due to the Application of Different Amendments بازتوزیع کاتیون‌های تبادلی در یک خاک شور - سدیمی بر اثر کاربرد مواد بهساز 179 193 126243 10.22092/ijsr.2013.126243 FA نجمه یزدان پناه استادیار گروه مهندسی آب، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان ابراهیم پذیرا استاد گروه خاکشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران علی نشاط استادیار گروه مهندسی آب، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان مجید محمودآبادی استادیار گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان هرمزد نقوی استادیار پژوهش، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی کرمان Journal Article 2012 05 05 Soil salinity and sodicity are important aspects of land degradation, especially in arid and semi-arid regions. This study focused on the effect of different organic and inorganic amendments on saline-sodic soil amelioration with emphasis on the redistribution of exchangeable cations. The experiment was performed as factorial based on complete randomized design using 6 soil treatments including: control, cattle manure, pistachio residue, gypsum, cattle manure+ gypsum, and pistachio residue+ gypsum. Besides, there were two irrigation water treatments: with and without sulfuric acid. All treatments were applied in 3 replicates and the study was conducted in laboratory conditions using soil column. Four intermittent irrigations events with one month intervals and one pore volume per event were applied. The results showed that application of the soil amendments had significant effect on the concentration of exchangeable cations as well as Exchangeable Sodium Percentage (ESP), while addition of sulfuric acid showed no significant influence on bivalent cations. At the end of amelioration process, the lowest amounts of monovalent cations and the ESP were found in the surface layer increasing with soil depth, whereas no significant changes were observed for the bivalent cations. The exchangeable sodium increased in all the applied treatments, except pistachio residue (with and without sulfuric acid) and pistachio residue+ gypsum, which resulted in some decreases. All treatments, especially pistachio residue, increased exchangeable potassium. Cattle manure was the only amendment that decreased exchangeable calcium compared to the control. The application of gypsum in comparison to the control showed the highest effect on increasing exchangeable calcium and magnesium, however, in the presence of sulfuric acid, it decreased in some treatments. The results indicated that, in the presence of sulfuric acid, pistachio residue and gypsum treatments had the highest influence on decreasing ESP, but in the absence of sulfuric acid, pistachio residue alone or in combination with gypsum was the most effective treatment in decreasing ESP. Also, since the soil was calcareous, sulfuric acid exhibited more efficiency than gypsum in decreasing ESP. Finally, the findings of this research highlight the importance of pistachio residue in ameliorating calcareous saline-sodic soils. <strong>شور و سدیمی‌شدن خاک از جنبه‌های مهم تخریب اراضی به­ویژه در مناطق خشک و نیمه­خشک محسوب می‌شود. تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر مواد اصلاح­کننده معدنی و آلی مختلف، در اصلاح خاک شور و سدیمی با تأکید بر بازتوزیع کاتیون­های تبادلی انجام شد. آزمایش­ها به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با 6 تیمار اصلاح­کننده معدنی و آلی شامل؛ شاهد، کود گاوی، تفاله پسته، گچ، کود گاوی + گچ و تفاله پسته + گچ، 2 تیمار آب آبیاری (با و بدون اسید سولفوریک) همگی در 3 تکرار بود که در شرایط آزمایشگاهی و با استفاده از ستون خاک اجرا گردید. چهار مرحله آبیاری به روش متناوب با فواصل زمانی یک ماه هر کدام به میزان یک حجم تخلخل انجام شد. </strong><strong>نتایج نشان داد که مصرف مواد اصلاح­کننده در خاک، تأثیر معنی­داری بر غلظت کاتیون­های تبادلی و همچنین درصد سدیم تبادلی (ESP) دارد در حالی که مصرف اسید سولفوریک همراه با آب آبیاری، در میزان کاتیون­های دوظرفیتی، اثر معنی­داری نشان نداد. پس از عملیات اصلاح، کمترین مقدار کاتیون­های تک­ظرفیتی تبادلی و همچنین ESP در سطح خاک مشاهده شد و با افزایش عمق، مقدار آنها افزایش یافت در حالی­که کاتیون­های تبادلی دوظرفیتی تغییر معنی­داری با عمق پیدا نکرد. در بین تیمارهای مورد مطالعه، تفاله پسته (با و بدون اسید) و گچ + تفاله پسته (بدون اسید) باعث کاهش سدیم تبادلی نسبت به شاهد شدند در حالی که سایر تیمارها افزایش آن را باعث شدند. همه تیمارها به­ویژه تفاله پسته باعث افزایش پتاسیم تبادلی نسبت به شاهد گردیدند. کود دامی نه تنها کلسیم تبادلی را افزایش نداد بلکه تنها تیماری بود که کاهش آن را نسبت به شاهد به دنبال داشت. مصرف گچ بیشترین تأثیر را در افزایش کلسیم و منیزیم تبادلی نسبت به شاهد داشت هر چند، در حضور اسید سولفوریک برای برخی تیمارها، کاهش منیزیم تبادلی نیز مشاهده شد. نتایج حاکی از آن بود که در حضور اسید سولفوریک، تیمارهای تفاله پسته و گچ بیشترین تأثیر را در کاهش ESP داشته ولی تحت شرایط آبیاری معمولی (بدون مصرف اسید)، تیمار تفاله پسته به تنهایی و یا در ترکیب با گچ، کمترین ESP را ایجاد نمود. همچنین به‌دلیل وجود آهک، کارایی اسید سولفوریک در کاهش سدیم تبادلی بیشتر از گچ بود. در مجموع یافته‌های این تحقیق اهمیت و کارایی مطلوب تفاله پسته را در اصلاح خاک‌های شور و سدیمی تحت آبیاری معمولی روشن ساخت.</strong> https://srjournal.areeo.ac.ir/article_126243_8e58b7d25a315ce7177778e30a20026a.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب پژوهش های خاک 2228-7124 27 2 2013 09 06 Comparison of Geostatistical Methods for Mapping the Spatial Distribution of Some Nnutrients in the East of Mazandaran Province مقایسه روش‌های زمین‌آمار در تهیه نقشه پراکنش مکانی برخی عناصر غذایی در شرق استان مازندران 195 204 126244 10.22092/ijsr.2013.126244 FA قباد جلالی دانشجوی دکتری دانشگاه فردوسی مشهد محمد مهدی طهرانی استادیار موسسه تحقیقات خاک و آب کشور ناصر برومند استادیار دانشگاه جیرفت صالح سنجری مربی دانشگاه جیرفت Journal Article 2012 03 15 Determining the variability of soil parameters is a necessity for precision agriculture. To achieve higher yield with better management, knowledge of physico-chemical properties of soil in the fields is essential. Geostatistics is one of the methods developed for investigating the spatial variability of soil properties. For this purpose, 188 soil samples were taken from the Eastern farms of Mazandaran province in 2009. Soil samples were analyzed and the amounts of organic carbon (OC), P, K, Fe, Mn, and Cu were determined. The spatial correlation of variables and the best fitted model were determined by variogram. Analysis indicated that OC, K, P, and Mn were best fitted to Gaussian model. Also, Fe and Cu were best fitted to exponential and spherical models, respectively. The effective ranges of these parameters were 58, 26, 58, 5, 58, and 3 km, respectively. In order to determine the distribution map, Kriging, Inverse Distance Weighted (IDW) and Splines (RBF) methods were used. The precision of interpolations were calculated using mean base error (MBE), mean absolute error (MAE), and root mean square error (RMSE).The results showed that kriging method had a higher accuracy compared to IDW and RBF. Kriging was the best method to estimate OC, P, K, and Cu because it had the highest precision and lowest error. IDW and RBF had the highest precision for estimation of Mn and Fe, respectively, in this area.  <strong>اساس توسعه کشاورزی دقیق آگاهی از ویژگی­های‌ خاک در هر نقطه و اعمال مدیریت ویژه می­باشد. بنابراین، آگاهی از ساختار وابستگی مکانی ویژگی­های مختلف خاک در مزارع برای دستیابی به تولید بیشتر و مدیریت بهتر حائز اهمیت می­باشد. زمین آمار یکی از روش‌هایی است که امروزه برای بررسی وضعیت پارامترهای خاک به­کار می‌رود. در این تحقیق 188 نمونه خاک سطحی از شرق استان مازندران جمع‌آوری و متغیرهای کربن آلی (OC)، فسفر (P)، پتاسیم (K)، آهن (Fe)، منگنز (Mn) و مس (Cu) اندازه‌گیری گردید. همبستگی مکانی هر متغیر با نیم­تغییرنما مشخص و بهترین مدل برازش داده شده برای هر متغیر انتخاب شد. بهترین مدل‌های برازش داده شده بر نیم­تغییرنما برای متغیرهای OC، P، K، Fe، Mn، Cu، به‌ترتیب گوسی، گوسی، گوسی، نمایی، گوسی و کروی بودند. همچنین دامنه مؤثر برای همین متغیرها به­ترتیب 58، 26، 58، 5، 58 و 3 کیلومتر به­دست آمد. با استفاده از روش‌های درون‌یابی،کریجینگ معمولی، وزن­دهی عکس­فاصله (IDW) و اسپلاین (RBF) با استفاده از نرم­افزار ArcGIS درون­یابی انجام و میزان دقت نقشه پراکنش این متغیرها به­کمک معیارهای آماری دقت (MAE)، انحراف (MBE) و ریشه میانگین مربعات خطا (RMSE) محاسبه گردید. نتایج نشان داد برای متغیرهای OC،P، K، Fe، Mn، Cu، به‌ترتیب OK،OK ،OK ، RBF، IDW، OK به­عنوان بهترین روش‌های درون‌یابی شناخته شدند. همان­طور که مشاهده می‌گردد برای اکثر متغیرها روش OK در مقایسه با دو روش دیگر، روش بهتری در تخمین متغیرها در نقاط نمونه‌برداری نشده بود.</strong> https://srjournal.areeo.ac.ir/article_126244_78e45ac8c741d8fe2927688c7c4e3176.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب پژوهش های خاک 2228-7124 27 2 2013 09 06 Role of Beneficial Soil Microbes on Growth and Cd Uptake by Corn تأثیر ریزجانداران مفید خاکزی بر رشد و جذب کادمیوم توسط ذرت 205 215 126245 10.22092/ijsr.2013.126245 FA میرحسن رسولی صدقیانی عضو هیأت علمی گروه علوم خاک دانشگاه ارومیه تورج قره‌ملکی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد علوم خاک دانشگاه زنجان حسین بشارتی عضو هیأت علمی بخش میکروبیولوژی خاک، مؤسسه تحقیقات خاک و آب کشور، کرج اکبر کریمی دانشجوی سابق کارشناسی ارشد علوم خاک دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه Journal Article 2012 03 13 Using the synergistic relations between plant growth-promoting rhizobacteria (PGPR) and arbuscular mycorrhizal fungi (AMF) is a sustainable and economically significant management method for growing plants in soils with heavy metal contamination. A greenhouse experiment was carried out using corn plant in a factorial design with four  Cd levels  of zero, 10, 20, and 30 mg kg^-1and four microbial inoculation including control (C), PGPR inoculation (B), AMF inoculation (F) and PGPR+AMF (BF). PGPRs inoculant was a mixture of fluorescent Pseudomonads and the AMF isolate belonging to Glomus versiforme. After 98 days, plants were harvested and shoots and roots were separately weighed and dried. Growth parameters and Cd concentration and content (accumulation) were determined in different parts of the plants. Analysis of variances showed that different Cd levels and microbial inoculations significantly affected the measured indices. High concentration of Cd decreased shoot dry weight, and increased Cd concentration as well as Cd content compared to non-contaminated treatments by 1.8 and 1.4 fold, respectively. Accumulated Cd in plants of Cd₀ treatment was 250 μg/pot and significantly increased in Cd₃₀ treatment (966 μg/pot). Microbial inoculation of corn led to an increase in plant biomass compared to the control plants in the contaminated condition. The highest plant biomass (27.5 g/pot) was achieved in PGPR inoculation which 3.4 times higher than that of the control plants (8.1 g/pot). Microbial inoculation increased significantly (2.57 fold) Cd uptake in comparison with control condition. Among microbial treatments, PGPR inoculation showed the highest effect on shoot dry weight and Cd accumulation. Microbial inoculation reduced the concentration of shoot Cd, however, due to higher plant biomass, Cd accumulation increased in the whole plant. It is concluded that PGPR and AMF inoculations resulted in increasing phytoextraction and phytostabilization of Cd, respectively <strong>استفاده از روابط هم‌افزایی بین باکتری­های محرک رشد گیاه (PGPR) و قارچ­های میکوریز آربوسکولار (AMF) برای رشد گیاه در خاک­های آلوده به فلزات سنگین و پالایش آنها به‌عنوان یک راهکار مدیریتی پایدار و اقتصادی معرفی شده است. برای این منظور یک آزمایش گلخانه­ای با استفاده از گیاه ذرت به صورت فاکتوریل با دو فاکتور تیمار آلودگی کادمیوم (صفر، 10، 20 و 30 میلی­گرم در کیلوگرم خاک) و تیمار تلقیح میکروبی شامل بدون تلقیح (C)، تلقیح باکتری­های سودوموناس گروه فلورسنت (B)، تلقیح میکوریز گلوموس ورسیفورم (F) و تلقیح توأم باکتری­ها و میکوریز (BF) در 3 تکرار  اجرا شد. پس از گذشت 14 هفته وزن خشک اندام­های هوایی، ریشه‌ها، غلظت و مقدار کادمیوم در آنها اندازه­گیری شدند. با افزایش سطوح کادمیوم وزن خشک اندام هوایی نسبت به شاهد کاهش نشان داد، با اینحال غلظت و مقدار کادمیوم جذب‌ شده در اندام­های هوایی در مقایسه با شرایط بدون مصرف کادمیوم به‌ترتیب 8/1 و 4/1 برابر افزایش نشان داد. مقدار کادمیوم جذب‌ شده کل از 250 میکرو‌گرم در تیمار بدون کادمیوم به 966 میکرو‌گرم در گلدان در سطح 30 میلی­گرم در کیلوگرم کادمیوم رسید. وزن خشک کل گیاه با تلقیح ریزجانداران خاک در مقایسه با شرایط بدون تلقیح به­طور معنی‌داری افزایش یافت و بیشترین وزن خشک­ (5/27 گرم در گلدان) در تیمار باکتری­های PGPR به دست آمد و 4/3 برابر بیشتر از شرایط بدون تلقیح (1/8 ‌گرم در گلدان) بود. تلقیح ریزجانداران محرک رشد بطور معنی‌داری مقدار کل جذب کادمیوم توسط ذرت را نسبت به شرایط بدون تلقیح تا 57/2 برابر افزایش داد. در میان تیمارهای میکروبی باکتری­های محرک رشد بیشترین تأثیر را بر وزن خشک و مقدار کادمیوم اندام­های هوایی داشتند. با تلقیح ریزجانداران مفید غلظت کادمیوم در برگ­ها کاهش یافت، اما با توجه به افزایش بیوماس گیاه، منجر­به تجمع بیشتر کادمیوم در گیاه ذرت شدند. با توجه به نتایج چنین استنباط می‌شود که تلقیح باکتریهای محرک رشد و قارچ­های میکوریز به­ترتیب سبب افزایش استخراج­گیاهی (Phytoextraction) و تثبیت­گیاهی (Phytostabilization) کادمیوم توسط ذرت گردید.</strong> https://srjournal.areeo.ac.ir/article_126245_42d9c44b838ea94769eba1e4c3c68ff3.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب پژوهش های خاک 2228-7124 27 2 2013 09 06 Effects of Sulfur, Phosphorous, and Plant on Soil Microbial Biomass and Phosphatase Activities تأثیر گوگرد، فسفر و نقش گیاه بر زیست توده میکروبی و فعالیت فسفاتازهای خاک 217 226 126246 10.22092/ijsr.2013.126246 FA شکوفه رضائی دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، گروه خاکشناسی تهران، ایران کاظم خاوازی عضو هیأت علمی موسسه تحقیقات خاک و آب کشور محمدطاهر نظامی عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، گروه خاکشناسی، کرج، ایران سعید سعادت عضو هیأت علمی موسسه تحقیقات خاک و آب کشور Journal Article 2012 09 11 The soil enzymes and microbial biomass play a key role in nutrient cycling and have higher sensitivity to management and environmental changes compared to most physical and chemical properties of soil. Thus, these parameters have been monitored as essential indicators of soil quality. Sulfur is one of the by-products of gas and petrochemical refinery that has potential use as soil amendment in oil rich countries. Recently, application of sulfur has been on the rise to decrease soil pH and increase some nutrients availability in calcareous soils. The aim of this study was to investigate the impacts of sulfur, phosphorus, and plant growth on soil microbial biomass carbon and phosphatases activity. A split factorial experiment consisting of four levels of sulfur (0, 500, 1000, and 2000 kgha^-1) , three levels of phosphorus ( control , application rate based on soil test, 65% soil test) and two levels of plant (with and without corn planting) arranged in a complete randomize block design with three replication under field condition. Microbial biomass carbon and alkaline and acid phosphatase activities were determined. The results showed that microbial biomass carbon and phosphatase activities were significantly greater in the presence of plant than in its absence. The addition of sulfur and phosphorus to soil decreased microbial biomass carbon as well as alkaline and acid phosphatase. Sulfur effect was significant on soil microbial carbon, alkaline and acid phosphatase, but effect of phosphorus was not significant on phosphatase activities. <strong>آنزیم­های خاک و زیست توده میکروبی نقش اساسی در چرخه عناصر غذائی ایفا کرده و در مقایسه با بسیاری از ویژگی­های فیزیکی و شیمیایی به تغییرات محیطی و مدیریتی حساستر می باشند. از این رو همواره در مواجه با ورود هر گونه مواد به خاک و یا تغییرات اعمال شده به عنوان شاخص­های مهم کیفیت خاک مورد ارزیابی و پایش قرار <br />می­گیرند. گوگرد که از محصولات فرعی پالایشگاه­های گاز و پتروشیمی است که بالاخص در کشورهای نفت خیز به عنوان اصلاح کننده خاک مطرح می­باشد. در سال­های اخیر مصرف گوگرد با فرض کاهش pH خاک­های آهکی و افزایش قابلیت فراهمی عناصر مهمی چون فسفر، روی و آهن در خاک، مصرف صورتی همگانی در خاک­های کشاورزی به خود گرفته است. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر گوگرد و فسفر و نقش گیاه بر زیست توده میکروبی و فعالیت آنزیم­های فسفاتاز اسیدی و قلیایی خاک بوده است.آزمایش به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با 4 سطح گوگرد (0، 500، 1000 و 2000 کیلوگرم در هکتار) و 3 سطح فسفر (شاهد، بر اساس آزمون خاک و 65 درصد آزمون خاک) و دو سطح گیاه (با و بدون کاشت ذرت) در 3 تکرار در شرایط مزرعه اجرا شد. نتایج حاصل از آزمایش نشان داد که وجود گیاه، کربن زیست توده میکروبی، آنزیم فسفاتاز قلیایی و اسیدی را به طور معنی­دار افزایش داد. افزایش گوگرد باعث کاهش معنی­دار کربن زیست توده میکروبی، فعالیت آنزیم فسفاتاز قلیایی و اسیدی نسبت به تیمار شاهد شد. افزایش فسفر، کربن زیست توده میکروبی را به طور معنی­دار کاهش داد ولی کاهش فعالیت فسفاتازها با افزایش فسفر معنی­دار نبود.</strong> https://srjournal.areeo.ac.ir/article_126246_f904267acfe6c2e5662f813e1125474e.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب پژوهش های خاک 2228-7124 27 2 2013 09 06 Zoning Arsenic Presence Possibility in Calcareous Soils of Qorveh Plain Using Logistic Regression پهنه‌بندی احتمال حضور آرسنیک در برخی خاک‌های آهکی دشت قروه با استفاده از رگرسیون لجستیک 227 238 126247 10.22092/ijsr.2013.126247 FA سارا ماجدی دانشجوی کارشناسی ارشد گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان بابک سوری عضو هیأت علمی گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان عطااله شیرزادی کارشناس ارشد آزمایشگاه گروه آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان Journal Article 2012 02 15 Arsenic is a toxic metal whose presence in environment may cause serious damages to human and other forms of life. Existence of arsenic containing minerals among parent materials is a major factor contributing to arsenic pollution in soils. The objective of this research was the zoning of arsenic presence possibility and also recognition of the parameters affecting its concentration and solubility in calcareous soils of Qorveh plain in Kurdistan province, in Iran, using logistic regression model. Therefore, systematic soil sampling was conducted for the depth of 0-10cm surface soil in 107 sampling points across the eastern sub-basin of Qorveh plain following a grid distribution having intervals of 0.9×0.9km. Physico-chemical properties of the collected samples including acidity, electrical conductivity, organic matter, cation exchangeable capacity, soil texture, free iron oxides and anions of carbonates, phosphates, and sulfates were investigated as the major variables affecting concentration and solubility of arsenic in soil. The results showed that there were significant relationships between free iron oxides, phosphates, cation exchangeable capacity and geological characteristics with soil arsenic across the study area. Analysis of the results using the Predicted Percentage Correct Test (PPCT) and the index of Receiver Operating Characteristic (ROC) yielded values of 89.7% and 95.4%, respectively, which approved reliability of the logistic regression model to recognize influential parameters on zoning, concentration, and solubility of soil arsenic. Evaluation procedure to verify the map of arsenic presence possibility using Success Rate Curve (SRC) method yielded a value of 84.18%, which emphasized on more arsenic concentration in extreme east and west parts of the study area. <strong>آرسنیک فلزی سمی است که وجود آن در محیط زیست آسیب جدی را به انسان و سایر موجودات زنده وارد می‌آورد. وجود کانی‌های حاوی آرسنیک در مواد مادری از دلایل عمده آلودگی خاک به آرسنیک می‌باشد. هدف از انجام این تحقیق، پهنه­بندی احتمال حضور عنصر آرسنیک و یافتن مهمترین پارامترهای مؤثر بر غلظت و حلالیت آن در خاک­های آهکی دشت قروه واقع در استان کردستان با استفاده از مدل رگرسیون لجستیک می‌باشد. بدین منظور، نمونه‌برداری خاک در عمق 10-0 سانتی­متری از 107 نقطه زیر حوزه شرقی منطقه مطالعاتی به روش سیستماتیک و با فواصل شبکه 9/0×9/0کیلومتر انجام شد. خصوصیات فیزیکوشیمیایی نمونه‌های جمع آوری شده از قبیل pH، هدایت الکتریکی، ماده آلی، ظرفیت تبادل کاتیونی، بافت خاک، میزان اکسید­های آزاد آهن و آنیون­های کربنات، فسفات و سولفات به عنوان متغیرهای اصلی مؤثر بر غلظت و حلالیت آرسنیک مورد بررسی قرار گرفت. نتایج رگرسیون نشان داد که ارتباطات معنی­داری میان اکسیدهای آزاد آهن، فسفات، ظرفیت تبادل کاتیونی و خصوصیات زمین­شناسی محدوده مورد مطالعه با آرسنیک وجود دارد. تحلیل نتایج حاصل از آزمون Predicted Percentage Correct Test (PPCT) و شاخص Receiver Operating Characteristic (ROC) به­ترتیب با مقادیر 7/89 و 4/95 درصد قابلیت مدل رگرسیون لجستیک در شناسایی عوامل مؤثر بر پهنه‌بندی و غلظت و حلالیت آرسنیک را تأیید نمود. ارزیابی صحت نقشه پهنه­بندی احتمال حضور آرسنیک نیز به روش Success Rate Curve (SRC) معادل 18/84 درصد برآورد شد که نقشه­نهایی حاکی از تمرکز آرسنیک در دو منتهی الیه غربی و شرقی‌ منطقه مطالعاتی بود.</strong> https://srjournal.areeo.ac.ir/article_126247_a9dea1976aace01588e2bc7a55775add.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب پژوهش های خاک 2228-7124 27 2 2013 09 06 Effect of Water Quality and Managements on Soil Chemical Characteristics اثر کیفیت و مدیریت آب بر ویژگی‌های شیمیایی خاک 239 252 126248 10.22092/ijsr.2013.126248 FA محمد فیضی استادیار پژوهش بخش تحقیقات خاک و آب مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان Journal Article 2012 05 01 One of the water resources available in arid and semi-arid regions is the saline groundwater and drainage water from upstream farmlands, which should be used in a proper manner. One of the methods of reducing salinity effects of such water resources could be soil leaching including proper irrigation management. In this respect, an experiment was conducted on wheat (Triticum aestivum l.) on a clay soil in the southeast of Isfahan city. The treatments included three irrigation water salinity levels of 1.7, 9, and 12.5 dS.m^-1 (S₁،S₂ and S₃, respectively) and two irrigation water managements: (GU), irrigation with low saline water in early season (germination and establishment stage) and, thereafter, using the abovementioned saline water, and (GQ), irrigation with the three saline water treatments during the whole season. Two leaching treatments including without leaching (LR0) and with leaching (LR₁) were also studied. The experiment was laid in a completely randomized block design, arranged as split-split plots with four replications. Salinity of irrigation water increased soil profile salinity, especially in the surface soil layer. Application of low saline water during germination and establishment (GU) and leaching reduced the soil salt contents compared to GQ and LR₀ treatment. But, salt accumulation hazard still existed due to high surface evaporation potential and heavy texture of the soil, which could threaten the soil salt balance sustainability. In general, the irrigation water salinity caused an increase in soil salinity, and application of leaching and low saline water at initial stages of crop growth reduced increasing trend of soil salinity.<strong> </strong>Proper<strong> </strong>irrigation management, i.e. using low salinity irrigation water at the germination and establishment period, was more effective than leaching application. <strong>یکی از منابع موجود آب در مناطق خشک و نیمه‌ خشک، آب‌های شور زیر زمینی و زه آب های حاصل از زهکشی مناطق بالادست می­باشد که بایستی به نحو مطلوب مورد استفاده قرار گیرد. از جمله روش­های مناسب برای کاهش اثرات شوری، اعمال آبشویی همراه با مدیریت صحیح آبیاری است. در همین راستا آزمایشی در جنوب شرق اصفهان با سه تیمار کیفیت آب آبیاری با شوری‌های 7/1،9 و 5/12دسی-زیمنس بر متر (بترتیبS₁، S₂ و S₃) به عنوان کرت اصلی، دو تیمار مدیریت آبیاری شامل کاربرد آب غیر شور با کیفیت S₁ در مرحله جوانه‌زدن و استقرار گیاه و پس از این مرحله کاربرد سه شوری آب فوق‌الذکر تا پایان فصل زراعی (GU)، و آبیاری یکنواخت با کیفیت های فوق‌الذکر از ابتدا تا انتهای فصل زراعی (GQ) به عنوان کرت فرعی و دو تیمار بدون آبشویی و با اعمال آبشویی (بترتیب LR₀و LR₁) به عنوان کرت‌های فرعی فرعی، در چهار تکرار به صورت طرح آماری بلوک‌های کامل تصادفی در قالب کرت‌های دو بار خرد شده همراه با کشت گندم در خاک با بافت رس و بمنظور بررسی اثر تیمارهای آزمایشی بر برخی خصوصیات شیمیایی خاک مورد مطالعه قرار گرفت با افزایش شوری آب آبیاری، افزایش املاح در نیمرخ خاک بخصوص در لایه سطحی خاک ایجاد گردیده است که البته با اعمال مدیریت­های کاربرد آب غیر شور در مرحله جوانه­زدن و استقرار گیاه و پس از این مرحله کاربرد آب شور و اعمال آب آبشویی میزان افزایش نمک کمتر شده است، ولی همچنان خطر تجمع املاح با توجه به تبخیر سطحی زیاد و بافت سنگین خاک در منطقه وجود دارد و پایداری املاح خاک و الگوی یکنواخت توزیع نمک در خاک را به مخاطره می­اندازد. به طور کلی، شوری آب آبیاری باعث افزایش روند انباشت نمک در خاک شد ولی مدیریت آبیاری و اعمال آبشویی باعث کاهش روند افزایش شوری خاک در طول فصل زراعی شد. نیز، تأثیر مدیریت آبیاری (کاربرد آب غیر شور در مرحله جوانه­زدن و استقرار گیاه و کاربرد آب شور پس از این مرحله) در کاهش شوری خاک بیش از تأثیرآبشویی بود. </strong> https://srjournal.areeo.ac.ir/article_126248_9bc73dd8a2a4667f138d9338e2176f64.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب پژوهش های خاک 2228-7124 27 2 2013 09 06 Evaluation of Linear and Quadratic Models for Estimating Soil Surface Temperature Using Air Temperature in Four Climate Zones of Iran ارزیابی مدل‌های خطی و درجه دو برای برآورد دمای سطحی خاک با استفاده از دمای هوا در چهار اقلیم ایران 253 262 126249 10.22092/ijsr.2013.126249 FA علی محمد قائمی نیا دانشجوی سابق کارشناسی ارشد دانشگاه یزد، مرکز ملی تحقیقات شوری حمیدرضا عظیم زاده استادیار دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی دانشگاه یزد Journal Article 2012 03 05 Soil temperature is an important soil parameter that affects physical, chemical, and biological processes. In this research, some relationships between air temperature (independent variable) and soil temperature at 5 cm depth (dependent variable) were developed using linear and quadratic models. Data from four synoptic stations in Bandar Abbas, Shahrekord, Rasht, and Yazd were used as the representative stations of Iran's main climates. Daily air and soil temperature data for 10 years (1998-2007) were processed on monthly basis. Linear and quadratic relations were fitted to the data and then evaluated. For this purpose, the coefficient of determination (R²), Root Mean Square Error (RMSE) and Mean Bias Error (MBE) were calculated. The results showed that the relations between soil and air temperature in different months and climates were different. Comparison of the frequency distribution of the coefficients of linear equations showed that 6.2%, 31.3%, 50%, and 12.5% of the linear model coefficients were weak, moderate, strong, and very strong, respectively. In the case of quadratic model, the coefficient of determination was 6.3%, 20%, 57%, and 16.7% as weak, moderate, strong, and very strong, respectively. Therefore, the quadratic model may be more accurate in estimating soil temperature. Comparison of the RMSE values showed that the quadratic model had higher accuracy than the linear model for estimation of soil temperature using air temperature. In conclusion, practical nomographs for determining the coefficients of linear and quadratic equations are presented for different months, which provide rapid estimation of soil temperature (5 cm depth) from air temperature data. <strong>دمای خاک یکی از پارامترهای با اهمیت خاک بوده که فرآیندهای فیزیکی، شیمیایی و زیستی آن را تحت تأثیر قرار می­دهد. در این پژوهش به ارتباط بین دمای هوا در ارتفاع 2 متری (متغیر مستقل) و دمای خاک در عمق 5 سانتی­متر (متغیر وابسته) از طریق مدل­سازی مدل­های خطی و درجه دو پرداخته شده است. چهار ایستگاه بندرعباس، شهرکرد، رشت و یزد به عنوان ایستگاه­های معرف اقلیم­های عمده ایران، انتخاب شد. داده­های روزانه دمای هوا و خاک به مدت 10 سال (1386-1377) به تفکیک ماهیانه پردازش شد. روابط خطی و درجه دو بر داده­ها برازش و مورد ارزیابی قرار گرفت. به این منظور ضریب تعیین (R²)، جذر میانگین مربعات خطا (RMSE) و میانگین خطای اریبی (MBE) محاسبه گردید. نتایج نشان می­دهد که روابط میان دمای خاک و هوا در ماه­ها و در اقلیم­های مختلف، متفاوت است. مقایسه فراوانی ضرایب تعیین معادلات خطی نشان داد در مدل خطی به ترتیب 2/6، 3/31، 50 و 5/12 درصد ضرایب ضعیف، متوسط، قوی و بسیار قوی است. در حالی که در مدل درجه دو 3/6، 20، 0/57، 7/16 درصد ضرایب ضعیف، متوسط، قوی و بسیار قوی است. بدین ترتیب مدل درجه دوم دارای دقت بیشتری در برآورد دمای خاک است. مقایسه مقادیر RMSE  نیز نشان می­دهد مدل درجه دو دارای دقت بیشتری در برآورد دمای خاک (5 سانتی­متر) از دمای هوا است. در نتیجه این بررسی، نموگراف­هایی کاربردی برای تعیین ضرایب معادلات خطی و درجه دو ارائه گردید که در ماه­های مختلف امکان برآورد سریع دمای خاک با استفاده از داده­های دمای هوا را فراهم می­نماید.</strong> https://srjournal.areeo.ac.ir/article_126249_7110cab79d2e6a58b60c5e27e557d2ef.pdf